Curriculum vitae Dr. Caroline von Kretschmann

“We houden van wat we doen” – dit is niet zomaar een zin, maar het managementcredo waarnaar we leven in ons familiebedrijf. Ons doel is om iedereen in het bedrijf precies die plek te bieden waar hij of zij kan houden van wat hij of zij doet. Als dat lukt, volgen vreugde, enthousiasme, gemak en succes meestal als bij toverslag. Potentieel begint zich te ontvouwen op een manier die diep ontroert. Ik beschouw het als een groot voorrecht dat ik hier in het Europäischer Hof Heidelberg mijn eigen krachtplek heb gevonden. Om een boeddhistisch citaat te parafraseren: “Zij die op hun plaats zijn, krijgen vleugels.”

We hebben een bedrijfs- en managementfilosofie die we omschrijven als waardegericht en nadrukkelijk. Onze medewerkers, die we bewust collega’s noemen, komen op de eerste plaats, onze gasten op de tweede en het bedrijf op de derde, omdat we ervan overtuigd zijn dat de gastervaring nooit beter kan zijn dan de medewerkerservaring. We volgen ook de benadering van dienend leiderschap. Deze managementstijl richt zich op medewerkers en hun behoeften en creëert een kader waarin ze hun capaciteiten kunnen ontplooien en zich holistisch kunnen ontwikkelen. In onze visie zijn vertrouwen, een waarderende houding, een hoge mate van empathie en oprechte interesse in de ander cruciaal.

Een manager moet empathisch, eerlijk en zelfreflectief zijn. Ze moeten ook in staat zijn om mensen te inspireren om een gezamenlijke droom na te streven, waarden over te brengen en uit te dragen, goed te communiceren en beslissingen te nemen. Integriteit en het vermogen om vertrouwen op te bouwen zijn voor mij essentieel. Vertrouwen is de basis voor elke veerkrachtige interpersoonlijke relatie en een krachtige kracht. Bovenal moet een manager van mensen houden en geïnteresseerd zijn in hen en hun ontwikkeling.

Net als de bekende uitspraak “Je hoeft kinderen niet op te voeden, ze doen je toch na”: mijn ouders

Ik geloof dat het vermogen tot reflectie, en vooral het vermogen tot zelfreflectie, een van de belangrijkste leiderschapsvaardigheden zal zijn waarover we in de toekomst moeten beschikken. Het gaat ook over het herkennen van je eigen perceptiefilters, neigingen en voorkeursstandpunten, het kunnen omgaan met verschillende niveaus van perceptie en meningen, het beoordelen van je eigen standpunt als slechts een van de vele en het waarderen van andere standpunten en deze als een bron. Ik werk hier voortdurend aan.

Voor ons familiebedrijf was Corona de grootste crisis sinds de Tweede Wereldoorlog, een existentiële uitdaging en, terugkijkend, een ongelooflijke kans voor ontwikkeling. De Europese boerderij heeft in zijn 155-jarige geschiedenis vele crises moeten overleven. Ik geloof dat dit een zekere veerkracht heeft ontwikkeld in zowel het bedrijf als het familiesysteem. Onze familie wordt gekenmerkt door een fundamenteel positieve levenshouding. Maar ook een vechtlust om uitdagingen actief aan te gaan. We hebben immers het vermogen om dingen te accepteren die niet kunnen worden veranderd. En we richten ons niet op mogelijke oorzaken en schuldigen, maar proberen onze hulpbronnen te mobiliseren. Humor maakt hier ook deel van uit.

Succes is altijd een teamprestatie en het is verbazingwekkend wat je kunt bereiken als het je niet uitmaakt wie de eer krijgt. In die zin is mijn grootste succes altijd geweest dat ik mensen om me heen had met wie ik kon groeien.

Zoals met alles in het leven, geloof ik dat het draait om balans en en/en. Het aansnijden van controversiële onderwerpen kan helpen om belangrijke discussies nieuw leven in te blazen, nieuwe perspectieven te bieden en een transformerende kracht te ontwikkelen. Neutrale standpunten innemen kan in bepaalde contexten nuttig zijn om disfunctionele argumenten te vermijden. In principe gaat het om het vermogen om zinvolle spanningen te openen, nutteloze spanningen te beëindigen en de rest op een elegante manier te reguleren.

Ik schrijf vrij veel teksten, bijvoorbeeld voor onze nieuwsbrief, voor onze en mijn sociale kanalen, voor boekbijdragen of lezingen. Daarbij verlies ik de tijd uit het oog of beland ik graag in “rabbit holes”: ik verdiep me er steeds verder in en neem ook graag ver uiteenlopende, zijwaartse paden.

Gelukkige fokker van een pasgeboren ruwharig teckelnestje.